Skip to content

نقش رسانه‌های اجتماعی در انتخابات آمریکا

جوانان امریکایی امروزه جور دیگری به انتخابات نگاه می‌کنند. آن‌ها صفحه‌ی فیس بوک خود را باز می‌کنند و با خیل زیادی از عکس‌ها و استاتوس‌های باراک اوباما رییس جمهور امریکا مواجه می‌شوند. اگر صفحه‌ی خود را به پایین اسکرول کنند با عکس‌های دیگر نامزد انتخاباب مثل میت رامنی نیز مواجه می‌شوند.

اگر فعالان سیاسی این راه را پیش بگیرند، این تاکتیک شخصی می‌تواند تاثیر زیادی در شخصیت آن‌ها در دنیای مجازی بگذارد، جایی که بیشتر جوانان امروزی زمان خود را در آن‌جا می‌گذانند و می‌توانند به کمک آن‌ها در دوره‌های بعدی ارای خود را بالا ببرند.

در ایالت متحده جوانان رای دهنده بین ۱۸ تا ۲۹ سال را دارند و ۲۱ درصد جمعیت رای دهندگان را تشکیل می‌دهند. در انتخابات اخیر که در نوامبر برگزار شد، دانشجویان یک درصد بیشتر از انتخابات پیشین شرکت داشته‌اند.

بسیاری از کارکنان کمپین‌های انتخاباتی بر این باورند که استفاده از رسانه‌های اجتماعی نقش مهمی در تشویق جوانان برای شرکت در انتخابات را دارد. با پست‌های ثابت، اصطلاحات مخصوص یک صنف سیاسی، عکس‌ها و نظرات کارگزاران سیاسی می‌توان نظر جوانان را نسبت به انتخابات تغییر داد.اوباما در مقابل رامنی

به گفته پائول بگالا:

«شما می‌توانید به بحث‌های رای دهندگان جوان در فیس بوک، توییتر، یوتیوب و دیگر رسانه های اجتماعی بپیوندید»

آقای بگالا در سال ۱۹۹۲ استراتژیست ارشد کلینتون و گور  بوده و در حال حاضر مشاور سیاسی و مفسر است.

در انتخابات ۲۰۱۶ بعدی، مشاوران سیاسی وظیفه‌ی سخت‌تری را به عهده دارند. نمودار منحنی محبوبیت نامزدها در بین مردم در سایت‌ها و رسانه‌های اجتماعی مدام در حال تغییر است. اگر نامزدها کارهای تبلیغاتی یا فعالیت ویژه‌ای انجام ندهند، به راحتی از چشم دانشجویان و کاربران می‌افتند و ممکن است آرای خود را از دست بدهند. اولین قدم برای جلو بودن از بقیه نامزدها، درک و تجربه‌ای است که دانشجویان و رای دهندگان جوان از انتخابات گذشته دارند.

حتی با یک بروز رسانی ساده در توییتر ، عکس های سلفی در اینستاگرام، پست گذاشتن در فیس بوک، گذاشتن پست در تلگرام و وبلاگ نویسی می‌توانند تاثیرات به سزایی در افکار رای دهندگان داشته باشند.

در مصاحبه‌هایی که با ده‌ها دانش آموز در سراسر ایالت ویرجینیا انجام شد، نتیجه بر آن شد که انتخابات گذشته (۲۰۰۸) تجربه‌ی پرشور و متفاوتی برای آن‌ها بوده است.

به گفته کلمنس:

«در واقع رسانه‌های اجتماعی در زمینه‌ی انتخابات بسیار مفیدند و بهترین جایگزین برای تلویزیون هستند.»

دانشجویان با یک کلیک میتوانند اطلاعات مورد نیاز نامزد مورد نظر خود را ببینند. آنها می توانند از طریق انجمن ها در بحث‌های شبکه‌های اجتماعی شرکت کنند و نظر خود را آزادانه و در لحظه ارائه بدهند.

امیلی دان می گوید: «دانش آموزان کالج وقت زیادی را صرف تماشا تلویزیون نمی کنند.» دانشجویان در حال حاضر دسترسی سریعی به اطلاعات نامحدود از طریق کامپیوتر دارند که آن‌ها را قادر می‌سازد تا به هر سوالی به سرعت پاسخ بدهند. اکثر آن‌ها معتقد هستند که رسانه‌های اجتماعی تاثیر زیاد در رایآن‌ها داشته است.

جک بایر دانشجویی در دانشگاه ویرجینیا می گوید: وقتی وارد توییتر شدم و دولت کریستوفر کریستی را جستجو کردم و توییت‌ها را خواندم، ذهنیتم به کلی تغییر کرد. در ابتدا جک می‌خواست به رامنی رای بدهد، اما پس از خواندن توییت‌های کریستی، نظر خود را عوض کرد و تصمیم گرفت به اوباما رای بدهد. بایرز ادامه می‌دهد: اگر چه کریستی یک جمهوری خواه است اما او برداشت‌های شخصی خود را در مورد اوباما که مثبت، صادقانه و در نهایت قانع کننده است را توییت می‌کند.

بایرز می‌گوید: قاعده اصلی در رسانه‌های اجتماعی این است که: «به کسانی که نمی‌شناسید اعتماد نکنید، اما توییت‌های کریستی به گونه‌ای بود که با خواندن آن‌ها اعتمادم سریع جلب شد و نظرم را نسبت کاندیدای مورد نظرم تغییر دادم». پس فعالیت‌های نامزدها در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند تاثیر زیادی در سرنوشت انتخاباتی آن‌ها داشته باشد.

انتخابات اوباما و رامنی

با توجه به تحقیقات پروژه اینترنت پیو در رابطه با شبکه های اجتماعی، ۹۲ درصد کسانی که بین سنین ۱۸ و ۲۹ هستند به طور جدی درگیر با شبکه‌های اجتماعی هستند. در این نظرسنجی، ۳۰ درصد از رای دهندگان از طریق فیسبوک، توییتر، خانواده، دوست و آشنا تشویق شدند که به اوباما یا رامنی رای بدهند. افرادی که با رسانه های اجتماعی سروکار دارند می‌دانند که اعتماد بیشتری در گوش دادن و دیدن پست‌های مربوط به نامزدها نسبت به شبکه‌های دو بعدی تلویزیون وجود دارد.

در روز انتخابات، وقتی وارد فیس بوک می‌شوید بلافاصله با طوفانی از فعالیت های اجتماعی روبه رو می‌شوید؛ تبلیغاتی که برای نامزدها کرده‌اند، عکس‌های کاندیده‌هایی کاور فیس‌بوک کاربران شده‌ است.

البته تمامیت این قضیه مفید نیست. فعالیت بیش از حد نامزدها در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند نظر رای دهندگان را نسبت به آن‌ها تغییر دهد و به کل آن‌ها را از رای دادن منصرف کند. فعالیت‌های زیاد در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند فاصله‌ مردم را تا رای دادن زیاد کند. در واقع این جور فعالیت‌ها آن‌ها را اذیت می‌کند و ذهنیت آن‌ها را نسبت به رای دادن منفی می‌کند.

از طرفی بحث‌های سیاسی مخصوصا در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند منجر به دعوا و دلخوری و در نهایت بلاک کردن یکدیگر ختم شود. در بررسی‌های انجام شده مشخص شده است که حدود یک پنجم ازبلاک‌های صورت گرفته در شبکه‌های اجتماعی به دلیل بحث‌های سیاسی و منازعات انتخاباتی بوده است.

برای اینکه در انتخابات آینده موفق باشید، باید به دقت در شبکه‌های اجتماعی قدم بردارید. باید فعالیت‌های خود را تنظیم کنید،

نه خیلی فعال باشید که کاربران را زده کنید و نه اینقدر فعالیت‌تان کم باشد که دیده نشوید.

با صحبت‌هایی صورت گرفته با دانشجویان نتیجه بر این اساس شده که بهترین راه برای جمع کردن آرای دانشجویان، از طریق شبکه‌های اجتماعی است.

خبر پیروزی اوباما در انتخابات بیشترین «like» را داشته است. بیش از ۴ میلیون کاربر فیس بوک «حمایت سایبری» خود را به جهان نشان دادند که بخشی از انتخابات تاریخی ریاست جمهوری امریکا را رقم زد.

 

مطلبی که ترجمه کردم در سایت تروبا منتشر شده.

Published inرسانه‌های اجتماعی

Be First to Comment

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *